sobota, 2 sierpnia 2008

Ciasto "Marcinek"


To ostatnio bardzo popularne na Podlasiu ciasto , goszczące najczęściej na weselnych stołach. Piszę "ostatnio" , bo za moich czasów w ogóle się o nim nie słyszało. Tak , że jako rodowita Podlasianka dopiero teraz miałam okazję spróbować tego cuda. Na początek należałoby jednak ostrzec , że jest to ciasto dla cierpliwych - najpierw trzeba upiec około 10 placków , a potem jeszcze poczekać co najmniej 24 godziny , zanim będzie można spróbować gotowego "Marcinka". Różnie bywa u mnie z cierpliwością , więc tym razem zrobiłam 3/4 porcji (wyszło mi 8 placków o średnicy 23 cm). Jeśli chodzi o sam przepis , to właściwie wszystkie źródła zgodnie podają taki sam. Jedyną różnicę stanowi masa. Osobiście skorzystałam z tej mniej znanej (tak mi się przynajmniej wydaje) wersji , bez dodatku usztywniaczy. Jednak na wszelki wypadek podaję Wam też drugi sposób - do wyboru.
A teraz wrażenia smakowe: mnie osobiście ciasto bardzo smakowało , córcia też się nim zajadała , tylko m-żonek coś kręcił nosem , że brakuje w nim marmolady , ale tym akurat nie ma co się przejmować , bo , gdyby to od niego zależało , dodałby marmoladę do każdego ciasta ;-)



Ciasto :
- 1 kg mąki
- 1 margaryna (podobno "Kasia" jest najlepsza)
- 1/2 szkl. cukru
- 2 jajka + 2 żółtka
- 1 cukier waniliowy
- 1 szkl. kwaśnej śmietany
- 1 płaska łyżeczka sody

Margarynę, jajka, żółtka, cukier waniliowy i pół szklanki śmietany utrzeć mikserem na jednolitą masę. Dodać mąkę oraz sodę rozpuszczoną w drugiej połowie szklanki śmietany. Wszystko razem wymieszać i zagnieść na gładkie ciasto. Podzielić na 10 - 11 równych części , każdą z nich cienko rozwałkować (jak na makaron) i piec osobno w dużej tortownicy (nie trzeba smarować jej tłuszczem) w temperaturze ok. 200 st.C. na lekko złoty kolor.

Masa:
- 2 szkl. śmietany 18%
- 2 szkl. śmietany 30%
- 1 szkl. cukru pudru (do smaku)
- sok z 1 cytryny
- 1 łyżeczka cukru wanliowego

Wszystko razem ubić na sztywno.
Przekładać placki dość obficie smarując masą. Wierzch posypać tartą czekoladą , pokruszonymi herbatnikami lub też wcześniej odłożonym , pokruszonym jednym plackiem. Gotowe ciasto pozostawić w temp. pokojowej na kilka godzin , aby placki nasiąkły masą , a następnie przenieść w chłodne miejsce na co najmniej 24 godziny.


Podaję też inna wersję masy (chyba bardziej popularną):
- 1,5 litra śmietany kremówki
- 1 szkl. cukru pudru (do smaku)
- 5 - 6 śmietan-fixów
- sok z 1 cytryny

Wszystko razem ubić na sztywno.

75 komentarzy:

  1. Wow wow wow!!!!!!!!
    Moze i sie napracowalas, ale efekt jest rewelacyjny. Wyglada pieknie!

    OdpowiedzUsuń
  2. Przeczytalam jeszcze raz dokladnie przepis i ciasto wydaje sie bardzo proste w wykonaniu choc bardzoooo czasochlonne. choc dla takiego pieknego efektu chyba warto:) Artystko nasza...pieknie, poprostu pieknie

    OdpowiedzUsuń
  3. Evenko, Ty masz cierpliwosc! Widze,ze lubisz wyzwania. Niesamowite to ciasto! Mowisz,aż 10 plackow ... tyle pracy przy nim, ale widze,ze warto, bo wygląda niesamowicie pieknie, smacznie,zachecająco! Podziwiam ciasto i Twoj zapał i chęc pracy :) U mnie tak malo tworczo, bo muffinkowo na razie ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. rzeczywsicie, wyglada zachwycajaco. Super! Na jakas impreze... slicznosci. Ja tez bym dodala marmolady ;) mala mi

    OdpowiedzUsuń
  5. niesamowite! z chęcią bym spróbowała takie tortu pięknego, ale przy tych temperaturach, 10 placków! ... podziwiam ;-)

    OdpowiedzUsuń
  6. Dziekuję Wam :-)

    Iis , rzeczywiście , ciasto w sumie nie jest trudne , tylko właśnie... trzeba poświęcić na nie sporo czasu. Jednak w międzyczasie można zająć się czymś innym - ja np. przygotowywałam obiad i spełniałam niektóre zachcianki córki ;-)

    Majanko , moja wena w końcu wróciła , więc korzystam , bo nie wiem jak długo ze mną zostanie ;-)

    Mała mi , a wiesz , może następnym razem faktycznie dodam marmolady - ciasto na pewno nie straci na smaku (może nawet zyska) , a przy tym nabierze kolorków ;-)

    Szkrabeka , z klimatyzacją upały mi nie straszne , ale gdybym jej nie miała , to "Marcinek" byłby ostatnim ciastem , o jakim bym pomyślała , żeby upiec ;-)

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo apetyczny ten Marcinek, nie powiem ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Trochę podobny w wykonaniu do Tortu Mikado, który jest u mnie ;-)

    OdpowiedzUsuń
  9. Warto było włożyć tyle pracy, żeby mieć taki wspaniały efekt :) Zresztą widzę że lubisz takie pracochłonne przekładańce i nie tylko. Wszystkie one pięknie wyglądają.

    OdpowiedzUsuń
  10. Casiu ;-)

    Yummy , Twój torcik jest o wiele bardziej finzeyjny :-)

    Edysiu , rzeczywiście lubię , choć ostatnio skupiłam się na tych łatwych i szybkich wypiekach. "Marcinek" to był dla mnie nie lada wyczyn ;-)

    OdpowiedzUsuń
  11. kurcze, ono jest sliczne, nie ma co. Zrobilabym z ta marmolada. Jak tylko bede miala piekarnik... ;) mala mi

    OdpowiedzUsuń
  12. No niestety , mimo najszczerszych chęci , bez piekarnika nie da rady ;-)

    OdpowiedzUsuń
  13. Witaj Evenko wracam po urlopie a u Ciebie takie cuda widzę. Torcik przepiękny i cała reszta wypieków też:-) Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  14. Dziękuję i witam z powrotem :-) Na pewno sobie wypoczęłaś i teraz możesz z większym zapałem zabrać się za wypiekanie ciast ;-)

    OdpowiedzUsuń
  15. Ciasto wygląda przepięknie! Podziwiam cierpliwość;)

    OdpowiedzUsuń
  16. Czasami brakuje mi tej cierpliwości , ale jak już sobie coś postanowię , to nie spocznę , dopóki tego nie zrealizuję - tak było i z tym ciastem ;-)

    OdpowiedzUsuń
  17. Warto było się napracować - ciasto wygląda super ! Gratuluję cierpliwości [ a tak na marginesie to ten pomysł z marmoladą nie jest zły ;) ] .

    OdpowiedzUsuń
  18. Jako ze pochodze tez z podlasia,to znam to ciasto,tyle ze u nas nazywalismy je Smietanowiec i mozna je zroibc niekoniecznie z 10 plackow,a np.z 4 czy 5.Znam tez inna podobna wersje takiego ciasta ale placki sa robione na bazie miodu i sody a potem przekladane masa budyniowa-cos podobnego jak Krolewiec.Polecam oba,pyszne:))

    OdpowiedzUsuń
  19. Ja też nie robiłam z takiej ilości placków , jak podawał oryginalny przepis , ale oczywiście ciasto można podzielić jeszcze raz na połowę i np. dać grubszą warstwę bitej śmietany.

    Pozdrawiam :-)

    OdpowiedzUsuń
  20. Jaka powinna być średnica blachy do tego ciasta?

    OdpowiedzUsuń
  21. Użyłam tortownicy o średnicy 26 cm.

    OdpowiedzUsuń
  22. to ciasto zrobiło niesamowitą karierę we Włocławku, jakieś 8-9 lat temu - znane było pod nazwą "bolszewik". Robiła je tylko jedna cukiernia, niestety nie istnieje od bodajże 5 lat Boski smak... wreszcie trafiłem na przepis i jeszcze dzisiaj to ciasto będzie zrobione

    OdpowiedzUsuń
  23. Próbowałam zrobić to ciasto, ale nie do końca mi wyszło. Placki nie były gładkie, tylko z pęcherzami, a śmietana nie chciała mi się ubić. Proszę o radę.

    OdpowiedzUsuń
  24. Jeśli chodzi o masę , proponuję zrobić tę drugą wersję , ze śmietan-fixami , wtedy na pewno śmietana ubije się na sztywno. W pierwszej wersji wystarczy , że masa będzie gęsta na tyle , żeby nie spływała z placków.
    A co do samych placków to może w cieście było za mało margaryny ? Powinno być 250 g , ale wiem , że niektóre kostki są po 200 g.

    OdpowiedzUsuń
  25. ochote na to ciasto mialam juz od roku ale jakos nie nadazala sie okazja, az przyszly urodziny meza, notabene Marcina :D
    wszystko pieknie sie udalo. robilam z 1,5 porcji (troche ciezko przy wyrabianiu ciasta) na blaszke o srednicy 28cm. wyszlo mi 10 plackow.
    ja mase zrobilam truskawkowa (bo taka sobie zazyczyl solenizant ;)

    zrobilam tak:
    1,5 litra smietanki 30%
    3 galaretki truskawkowe rozpuszczone w 0,75l goracej wody
    ok 0,5l zmiksowanych truskawek
    po ubiciu smietany polaczyc skladniki :)
    masa pyyyyyszota :)

    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  26. Podoba mi się ten pomysł :-) Truskawki na pewno dodały ciastu dodatkowej "wyrazistości".

    OdpowiedzUsuń
  27. hihi poki co "stygnie" a ja sie slinie na jego widok ;) nie mowiac o mezu ;)

    OdpowiedzUsuń
  28. dluuugo szukalam przepisu na Marcinka lub bardziej w Bialymstoku znanego"smietanowca".
    Zrobilam,z podanego przepisu wyszlo mi mniej plackow bo ciasto wzielo troche mniej maki,ale prezentuje sie wspaniale,mam nadzieje ze jakos doczekam do jutra:)I wcale nie jest az tak czasochlonne...

    OdpowiedzUsuń
  29. Wygląda super,dzis go wlaśnie zrobiłam tylko ze z 17 plackow!!! masakra,ale dalam rade...jutro bedzie probowanie ale juz dzis zostal skubniety i....PYCHOTA!!!

    OdpowiedzUsuń
  30. A czy to ciasto trochę opadnie? Ja zrobiłam swoje z 10 placków i ma chyba z 25 cm wysokości :) Aż sie go boję jutro kroić ;)

    OdpowiedzUsuń
  31. Ciasto nie opadnie. Trzeba będzie użyć długiego noża ;-)

    OdpowiedzUsuń
  32. Juz drugi raz robie to ciasto! Jest super! To zdecydowanie najlepszy przepis! Dziękuję i pozdrawiam ;)

    OdpowiedzUsuń
  33. Witam też jestem z Podlasia i też robię to ciasto od kilkunastu lat na zamówienia . Mój marcinek natomiast składa się z 30 dużo cieńszych placków,a dekoruję w zależności od tego na jaką ma być uroczystość.Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  34. jaki smakołyk, muszę wypróbować, tym bardziej że jak na niego patrzę to przypomina mój Tort cynamonowy

    OdpowiedzUsuń
  35. Uwielbiam Marcinka! Dzięki za przepis!
    Asia prawie z Podlasia ;)

    OdpowiedzUsuń
  36. witam ja jadłam marcinka jedynie kupionego ze sklepu :) był przepyszny!!! u mnie cała rodzina sie nim zachwyca:) ciesze sie ze znalazlam w koncu przepis i bede mogla osobiscie go zrobic :)

    OdpowiedzUsuń
  37. ...zrobiłam to ciasto wszystko jak w przepisie aczkolwiek jadłam marcinka to placuszki były wilgotne jedząc wrecz rozpływalo sie w ustach.
    mi placki wyszly brdzo twarde po czasie troche masa namiekly aczklwoeik nie jest to taki efekt jak ja jadłam :( pozatym robiłam masę 1 i przyznam ze mi zabrakło. podzielilam na 10 czesci ciasto i tych 2 plackow juz nie piekłam poniewaz nie starczylo masy .

    OdpowiedzUsuń
  38. Większość z tych przepisów, o których można tutaj przeczytać nie ma nic wspólnego z marcinkiem, a już pomysły na udziwnianie marmoladą i truskawkami są kuriozalne.
    Przyznam się, że jestem uzależniony od marcinka ;-)
    Sam nigdy nie robiłem tego ciasta, ale prawdziwy marcinek ma minimum, coś ze 20 placków - cieniutkich i wymagających specjalnych blaszek do pieczenia. Nie zauważyłem w kremie żadnej margaryny itp. Wydaje mi się, że podstawą jest bita śmietana. Ciasto posypane okruszkami zmieszanymi z mieloną kawą ma niesamowity zapach, niepowtarzalny smak, wzmacnia i daje efekt błogości :)
    Dobrze wykonany marcinek porównałbym z najlepszym tiramisu.
    Ciasta opisywane powyżej, znane na Podlasiu, to są inne, może i pokrewne ciasta, np. śmietanowiec to jest śmietanowiec! Oryginalne marcinki spotkałem wyłącznie w Hajnówce.
    Próbując tropić pochodzenie ciasta, doszedłęm do wniosku, że przywędrowało prawdopodbnie ze Lwowa i rzeczywiście nie tak dawno się rozpowszechniło, bo jakieś 25-30 lat temu.
    Się rozpowszechniło się i dobrze ;-)

    OdpowiedzUsuń
  39. To prawda te marcinki które tu opisujecie mają bardzo mało z orginalnym przepisem.Prawdą też jest że w Hajnówce są najbardziej orginalne , a wiem ponieważ to moja ciotka zaczeła piec na zamówienia w Hajnówce jako pierwsza.Ja robię marcinki na zamówienia już od 13 lat mieszkam w Białymstoku.Mój marcinek składa się z 30 cieniutkich placków przekładanych bitą śmietaną .

    OdpowiedzUsuń
  40. Właśnie upiekłam to cudo na imieniny męża, bo choć post to jednak coś słodkiego dla gości mieć trzeba. Tylko błagam odpowiedzcie, że tej sody po przełożeniu nie czuć w plackach. Teraz odłamałam kawałeczek wystającej końcówki i jedzie soda , że hej.

    OdpowiedzUsuń
  41. Tak, marcinek to ciasto proste i wytworne. Ale jako nadzienie - tylko śmietana, do tego 18%, mieszana z 30%, żadnych "usztywniaczy". Placków powinno być raczej w kierunku 30 niż 10... I one mają być sztywne i twarde, ale cieniutkie na 1-2 mm. Dopiero potem namiękają i tworzą pyszną całość.

    OdpowiedzUsuń
  42. Ja mam zawsze problemy ze zrobieniem placków. Jak je ułożyć na papier do pieczenia. Jak je zrobić żeby były jednakowej wielkości

    OdpowiedzUsuń
  43. Placki trzeba piec w tortownicy , wtedy będą jednakowe ;-)

    OdpowiedzUsuń
  44. placki trzeba piec na specjalnych blaszkach - ciężkich z aluminium bo wtedy są równiutkie i można piec nawet kilka na raz rozkładając na kilku poziomach. moja teściowa tak robi i Marcinek składa się z min 20 placków cienkich jak papier. przekładany jest śmietaną bez dodatków smietanfix itp. wychodzi wyśmienity! rodzinka się nim zachwyca:)a moja 3 letnia córka uważa ze nie istnieje do jedzenia nic smaczniejszego od Marcinka :)

    OdpowiedzUsuń
  45. Witam Cię serdecznie
    Jestem z Podlasia, to ciasto robię od dawna.Z 1 porcji ciasta wychodzi mi ok 30 plackow o srednicy 23 cm.
    Ciasto smaczne ale ciężko jest je przygotować...Na początku też mi wychodziło mało tylko że w moim przepisie pisze że z tej porcji ma wyjść 14.Marcinek weselny w moich stronach ma ok 30 plackow.
    Przepraszam za taki wywód
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  46. Dziękuję za komentarz, nie ma za co przepraszać :-)
    Marcinka piekłam tylko raz. Następnego spróbuję zrobić z większej ilości placków ;-)

    OdpowiedzUsuń
  47. właśnie skończyłam robić, trwało to nieziemsko długo, mam nadzieje że było tego warte! a wygląda bardzo zachęcająco ;)

    OdpowiedzUsuń
  48. Czy istnieje jakaś wersja Marcinka gdzie przekładana masa jest bardziej twarogowa niż śmietanowa? Kiedyś jadłam pyszne ciasto wyglądające jak Marcinek ale z masą jakby twarogową.

    OdpowiedzUsuń
  49. Kiedyś, dawno temu robiłam ciasto z masą jak do sernika gotowanego, tylko, że placki były grubsze i w znacznie mniejszej ilości. Może to o coś takiego chodzi (przepisu nie ma na blogu).

    OdpowiedzUsuń
  50. Pisząc śmietana maszna myśli gęstą, ukwaszoną ?

    OdpowiedzUsuń
  51. Śmietana do ciasta ma być kwaśna, niekoniecznie gęsta.
    Śmietana do masy (w wersji pierwszej) ma być gęsta i kwaśna (choć ja, o ile dobrze pamiętam zmieszałam kwaśną ze słodką). W wersji drugiej - słodka kremówka (30-36%).

    OdpowiedzUsuń
  52. to jest tzw śmietanowiec u nas tzn na lubelszczyznie bardzo znane ciasto przynajmniej w moich stronach dokładnie taki sam przepis, kiedyś nie było śmietanfixów wiec robiło się z samej śmietany z cukrem ale jest pychaaaa to trzeba przyznać

    OdpowiedzUsuń
  53. Czy tociasto może zastąpić tort???

    OdpowiedzUsuń
  54. To wszystko kwestia upodobań ;-) Zarówno wizualnie jak i smakowo "Marcinek" nadaje się na największe uroczystości. Osobiście wolę jednak typowe torty biszkoptowe, przynajmniej na takie okazje jak urodziny, rocznice itp.

    OdpowiedzUsuń
  55. Do ciasta dać śmietane kwaśną czy słodka?

    OdpowiedzUsuń
  56. Kwaśną. Już dopisuję ;-)

    OdpowiedzUsuń
  57. jestem tu tylko gosciem, wlasnie szperalam po necie w poszukiwaniu nietypowego ciasta. ciasto ciastem - jestem przeciwniczka kultury "copy&paste", wiec posylam link, ktorym moim zdaniem jest (az razacym w oczy) plagiatem.
    http://buszujepokuchni.blogspot.co.at/2009/05/ciasto-marcinek.html
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  58. To już nawet nie plagiat, tylko zwykła kradzież.
    Dziękuję za informację.

    OdpowiedzUsuń
  59. o kant d..y ten przepis, szkoda czasu i produktów, na pewno się nie uda, bo nie może się udać, bzdury

    OdpowiedzUsuń
  60. Z takim podejściem lepiej w ogóle nie zabierać się za pieczenie, czy gotowanie, czy robienie czegokolwiek, bo przecież i tak nie wyjdzie.

    A może to taka forma odpowiedzi na poprzedni komentarz ?

    OdpowiedzUsuń
  61. Cudnie wygląda Marcinek
    pewnie jest pyszny - oj czuję,że muszę go upiec. Nigdy nie jadłam takiego specjału...:)
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  62. Witam Serdecznie Ewelinko nie raz piekłam marcinka twojego przepisu za każdym razem domownikom smakowało sama z zawodu jestem ciastkarz cukiernik ;):):) Pozdrawiam Serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  63. Piekłam to ciasto 20 lat temu,wtedy było modne,bo tanie:) ale przesypywało się każdy placek mielonymi orzechami-pycha.Polecam Kasia

    OdpowiedzUsuń
  64. RATUNKU! CO jest nie tak?? ubijam i ubijam i ubic mi sie nie chce ta masa.. smietana 18 i 30 jest z firmy laciata.. juz kilka razy ubijalam z 30 laciatej i sie udawalo.. ale ta 18? z

    OdpowiedzUsuń
  65. Już i tak za późno na rady...
    Mam nadzieję, że jednak coś z tego w końcu wyszło ;-)

    OdpowiedzUsuń
  66. Bardzo dziękuję za przepis na to smakowite ciasto! :) Zajadam się nim u pewnej rodziny w święta. Nie chcieli dać przepisu :( Wiem z opowieści, że tych placków można napiec duzo więcej i trzymać je na okazję zrobienia ciasta. Jeszcze a propo's innowacji to jadłam też wersję z bananami. Obłęd!! Pycha :) Moje ulubione :)

    OdpowiedzUsuń
  67. Ale cieniutkie warstwy ! Idealne :) mniam mniam :)

    OdpowiedzUsuń
  68. witam,u nas w Radomiu mówi się na niego SPOD KAMIENIA,BO po zrobieniu stawia się w chłodne miejsce i przykrywa na noc cegłówką.Wtedy szybciej wchłonie ,a ja dodawałam jeszcze do ciasta 2 łyżki smalcu.Ale ogólnie jest pyszne ,przepis mi moja babcia podała,teraz ma 88lat i jeszcze chciałaby zrobić to ciasto ale już tylko my możemy jej w tym pomóc.POZDRAWIAM
    MONIKA

    OdpowiedzUsuń
  69. 10 placków to dość mało jak na marcinka, widziałam i jadłam takie po 20-30 placków;)

    OdpowiedzUsuń
  70. mam pytanie, czy zaraz po upieczeniu te placki są od razu twarde? czy takie ciepłe można podzielić np. na dwie części?

    OdpowiedzUsuń
  71. Te placuszki są tak cienkie, że nie da się ich podzielić, chyba, że pionowo ;-)

    OdpowiedzUsuń
  72. chodziło mi o to żeby upiec na dużej blaszce a potem przeciąć na pól taki duży placek. Nie chcę ich dzielić tak jak biszkopt na tort :)

    OdpowiedzUsuń
  73. Tak się właśnie zastanawiałam... ;-))
    Moje nie były specjalnie kruche, czy bardzo twarde i spokojnie można by było je pokroić.

    OdpowiedzUsuń
  74. to nie jest marcinek!!! i aby uniknąć wyrazów "podobno", bo wstyd czytać, wystarczy wygooglować nazwę

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Poprosiłabym o jakieś konkrety, bo nie wiem jak się do tego odnieść.
      P.S. Nie wiedziałam, że słowo "podobno" jest niecenzuralne, czy obraźliwe, zresztą chyba nikt go tu nie użył ;-)

      Usuń